Jaarrapport

Deze week ontvingen we uit Kameroen het jaarrapport van ARED voor de periode 2012-2013. Daaruit blijkt dat de mensen van ARED, onder de bezielende leiding van hun nieuwe voorzitster mevr. Myki Malla, hun werk ondanks de moeilijke omstandigheden blijven verder zetten. In haar inleiding van dit rapport getuigt mevr. Malla op een eerlijke en ontroerende wijze van die moeilijkheden en de doortastendheid waarmee zij en haar medewerkers toch steeds opnieuw verder doen:
Er was een tijd dat ik mijn voorgangers, voorzitters van ARED, beschouwde als niet voldoende competent wanneer ze telkens opnieuw de moeilijkheden van ARED benadrukten. Maar nu ik zelf voorzitster ben begrijp ik meer dan ooit de betekenis van de woorden van Mr. Ricardo Mba: “Er zijn fundamentele problemen waarvoor we nooit een afdoende en blijvende oplossing zullen vinden…”

Samen met het ganse team van medewerkers doe ik al het mogelijke om het werk met de kinderen en hun familie zo doeltreffend mogelijk te maken. Desondanks heb ik elke avond opnieuw het gevoel dat de dag (van 16 uur) veel te kort was om alles te doen wat moet gedaan worden. Desondanks heb ik ‘s morgens vaak het gevoel dat ons werk tot niets dient…

Maar toch doen wij – en iedereen die er sinds 1997 bij was – steeds verder en blijft het resultaat ons werk leven in het hart van zij voor wie we het allemaal doen: de hulpbehoevende kinderen, de jonge werkloze meisjes, de families…

Waarom blijven we verder gaan na 16 jaar? Goeie vraag. We zijn er ons – net als onze voorgangers – meer dan ooit van bewust dat stoppen met ons werk de slechtste oplossing zou zijn…

De vreugde en het warme onthaal bij de families wanneer we op bezoek gaan, de glimlach op het gezicht van de kinderen, hun droom om iets van hun leven te maken zijn voor ons een erkenning en beloning voor ons werk. Het zijn de gelukkigste momenten van ons werk. Het is zoals Ricardo Mba het zei: “Zonder geld, zonder geschenken, zonder boeken en schriften, zonder geneesmiddelen, zonder snoepjes… blijven ons bezoeken op zich al een deel van de oplossing van de problemen van de kinderen en hun familie…”

Mevrouw Tchuente, voormalige voorzitster van ARED, bleef herhalen: “ARED is als een schip vol schipbreukelingen midden in een grote oceaan. Dit schip laten zinken zou een tweede dood betekenen voor al die schipbreukelingen die hun hoop op ARED gesteld hebben…”

Elke dag, elke week, elke maand, elk jaar worden we geconfronteerd met grote problemen. Sommige van die problemen komen telkens terug, andere zijn nieuw en verrassen ons. Maar telkens opnieuw gaan we verder en blijven we ons werk verder zetten en door onze acties en aanwezigheid vreugde brengen bij al die verwaarloosde kinderen.

Ik wil iedereen danken, in Kameroen en in het buitenland – vooral de gemeente Oostkamp – om het vertrouwen dat ze ons blijven schenken, de financiële steun die ze ons bieden, en de opmerkingen, kritiek en de suggesties die ons helpen bij ons wonderlijk menselijk avontuur.

Tenslotte wil ik al onze medewerkers en hun familie danken voor hun onvoorwaardelijke inzet in moeilijke omstandigheden.